Poznaj mój świat cz.6

*****

Lekarze. Badania. Wyniki. Popierdolone to wszystko. Mam dosyć! Mam gdzieś te wszystkie badania! Te pieprzone wyniki, które i tak nic nie powiedzą! Po cholerę jeździć paręset kilometrów? Żeby usłyszeć to samo co i tutaj?! I tak gówno wiedzą. Może i mają jakieś tam specjalności. Może i siedzieli kilka lat na uczelniach. Ale co z tego?! Nie pomogą…

Lodowa kraina

W gorące dni ochładza serce.
Od wewnątrz studzi.

W zimne dni ogrzewa… nic?
Lód spowija serce.

Lodowa kraina.
Niezdobyta przez nikogo.

Nikt nie próbuje…
Nikt nie chce…
Ogrzać serce…

Szept

Słowa
wyszeptane.
Słowa,
które nie ranią.
Słowa,
które koją ból.
Słowa
dawno niesłyszane.
Słowa…

Mów do mnie szeptem

Zmiana?

Zmiana.
Szablonu.
Ten bardziej mi się podoba.
Ale…
Straciłam oczy.
Ten piękny wzrok.
Prawie najpiękniejszy…
Straciłam.
Bo nie mam mojego kompa.
Nie mam mojego dysku.
Nie mam nic…
Tylko laptop.
Ale tam…
Tyle zdjęć…
Tyle wspomnień…
Nie mogę tego stracić.

Puste wieczory

Puste wieczory podczas których teoretycznie może wydarzyć się wszystko,
A nigdy nie dzieje się nic…

Wieczór w domu.
Komputer nudzi.
Telewizja usypia.
Telefon milczy.
Książka… wciąga.

Tajemniczy świat.
Pochłania bez reszty.
Pobudza wyobraźnię.
Tworzy marzenia.
Uspokaja.

Gdy Ciebie zabraknie
I ziemia rozstąpi się
W nicości trwam

Brakuje mi tamtych słów.
Brakuje mi tamtego uśmiechu.
Tęsknię?
Za czymś czego nigdy nie miałam.
Za czymś czego pragnę…

Nie

Jak to było…? Hmm…
Praca uszlachetnia…
Ale co mi po tej pracy?
Kilka banknotów.
A gdzie satysfakcja?
Gdzie poczucie spełnienia?
Nie ma…
Nie w takich warunkach.
Zapał zanikł.
Chęci odpłynęły…

Nie chodzi o zapłatę.
Nie chodzi o podziw.
Nie chodzi o pomoc.
Ale…
Podejście…

Długo można mówić o co chodzi. Chociaż… nie każdemu. Selekcja? Nie… Kwestia zaufania. Przyjaciele? Jak trudno o tych prawdziwych. Nie myliłam się mówiąc, jeszcze nie tak dawno, że ich nie mam. Bo to że kogoś lubię nie znaczy, że zyskał moje zaufanie. Czasem wydaje mi się, że znam ich… Pozory. Takie same jak tworzę ja.

Kiedy ktoś nas zawiedzie… Czy może kiedykolwiek być tak jak w przeszłości…? Czy można ponownie bezgranicznie zaufać? Zapomnieć o wydarzeniach rozegranych w międzyczasie? Dlaczego nie potrafię…? Nie chcę pamiętać. Nie chcę, aby te wszystkie myśli z przeszłości tkwiły w moim umyśle. Wspomnienia. Wymazać je jak zły sen…

Zapomnieć.
Przestać o tym myśleć.
Wyłączyć się.
Nie widzieć tych obrazów.
Nie słyszeć tych słów.
Nie czuć tego bólu.
Nie żyć.

Tymczasem

Wczorajsze popołudnie było bardzo miłe. Dawno nigdzie nie wychodziłam… Ostatnio to jeszcze w roku szkolnym chyba. Ale cóż… wakacje.

Dzisiaj znowu wyjeżdżam więc, ponownie zrobi się trochę cicho. Nie bardzo mam w tej chwili czas, żeby pisać, ale jak wrócę (ciekawe kiedy to będzie…) to nadrobię zaległości.

Do miłego…

I tu i tam… i melancholia

Tak… cicho tu ostatnio było… Bo i mnie nie było.

23-28 byłam w górach. Siedem godzin podróży, aby dotrzeć do Kurowa. Wiocha między Suchą Beskidzką a Żywcem. Drewniany domek, góry, świeże powietrze. Taak… to powietrze… Spało się cudownie… Szkoda tylko, że w samotności… Wtorek – Zakopane. Środa – Kraków. Czwartek – Słowacja. Piątek – Kurów i pobliskie góry. Sobota – Zabrze i powrót. Jak było? Nieźle. Zakopane zatłoczone, ale widoki piękne. Gubałówka, Krupówki. Kraków? Zastanawiam się tylko gdzie jest ten “klimat”, o którym wszyscy tak mówili…? Stare miasto, Wawel, Łagiewniki. Słowacja ciekawa. Zabawny język mają tamtejsi mieszkańcy. W Kurowie pochodziliśmy po okolicznych górach. W sobotę pojechaliśmy jeszcze do Zabrza odwiedzić babcię i ciocię. Jacek niestety nie zdążył wrócić z Wrocławia… I do domu. Ok. 21 przekraczałam próg mojego mieszkania…

Na całe szczęście wiem jak radę dać bez wiary…

A od poniedziałku powrót do mojej rzeczywistości. Powrót na wieś… I niczym szok od pierwszego dnia zapier… na maxa. W żniwa nie pozwolą leżeć nawet minuty. Ale i tak było lepiej niż w tamtym roku. O dziwo mam więcej siły. Jakby jakaś wewnętrzna siła mnie napędzała, motywowała do działania pozornie dla mnie nieważnego…

Sroka księżyc ukraść chce.
Sowa kradnie szczęście.
Lecz Twój kot je obie zje
I odzyskasz swoje szczęście.

Milion słów.
Milion gestów.
Milion marzeń.

Słowa niewypowiadane.
Gesty nieukazywane.
Marzenia niespełniane.